خبرگزاري فارس: دادستان نيويوريك با وارد كردن اتهاماتي به ايران و ونزوئلا، افزايش روابط اين دو كشور را در جهت دور زدن تحريم‌ها و به ضرر منافع آمريكا دانسته و به دولت آمريكا در اين باره هشدار داد.به گزارش فارس، روزنامه آمريكايي "وال‌استريت ژورنال " در مقاله‌اي به قلم "رابرت ام. مورگنتائو "، دادستان نيويورك، با عنوان "محور در حال ظهور ايران و ونزوئلا "، با تاكيد بر اينكه روابط 50 ساله ايران و ونزوئلا با انتخابات "محمود احمدي‌نژاد " به رياست جمهوري ايران، شاهد تغييري عظيمي شده است، نوشت: امروزه احمدي‌نژاد و "هوگو چاوز "، رئيس‌جمهور ونزوئلا، طيف وسيعي از شراكت‌هاي مالي، سياسي و نظامي را پديد آورنده‌اند. شراكتي كه ريشه در عنادورزي مشترك هر دو با آمريكا دارد. اينك زمان آن رسيده كه در اين كشور سياست‌هايي تدوين شود تا مطمئن شويم شراكت بين اين دو، ميوه‌اي زهرآلود به بار نخواهد آورد.

دادستان نيويورك نخستين نشانه‌هاي اتحاد بين اين دو كشور را در سال 2005 جستجو مي‌كند: در آن زمان ونزوئلا به جمع كشورهاي كوبا و سوريه پيوست تا به قطعنامه آژانس انرژي هسته‌اي در مورد ارجاع پرونده هسته‌اي ايران به شوراي امنيت سازمان ملل رأي منفي دهد. يك سال بعد و طي ديدار چاوز از تهران، دو كشور بيانيه تشكيل "محور وحدت " عليه آمريكا را اعلان نمودند. همچنين در ماه ژوئن امسال، زماني كه معترضين به بهانه تقلب در انتخاباتي كه منجر به انتخاب مجدد احمدي‌نژاد شد، در خيابان‌هاي تهران به صف شده بودند، چاوز علنا از احمدي‌نژاد حمايت كرد و در كنار دستِ‌راستي‌هاي ايران باقي ماند.

وي درباره افزايش سرمايه‌گذاري‌هاي ايران در ونزوئلا به امضاي چندين يادداشت تفاهم ميان دو كشور در حوزه‌هايي چون توسعه تكنولوژي، همكاري در زمينه بانكداري و امور مالي، استخراج نفت و گاز و احداث پالايشگاه اشاره كرده و علاوه بر اين بيان مي‌دارد كه در ماه آوريل سال 2008، دو كشور يادداشت تفاهمي در مورد همكاري‌هاي همه‌جانبه نظامي امضا نمودند. به گفته وي، نشريه "يونايتدپرس اينترنشنال " نيز در ماه آگوست گزارشي در مورد حضور مشاورين نظامي ايران در ميان سربازان ونزوئلايي منتشر نمود.

به گفته مورگنتائو، در دسامبر سال گذشته "موقوفه ملي براي صلح بين‌المللي "(NED)، گزارشي منتشر نمود كه بر اساس آن معادن ونزوئلا داراي 50 هزار تن اورانيوم هستند. اين گزارش احتمال مي‌دهد كه ونزوئلا بتواند اورانيوم مورد نياز ايران را از معادنش استخراج نمايد.

اين مقاله مي‌افزايد: ايران همچنين بانكي با نام "بانك بين‌المللي توسعه " در كاراكاس تأسيس نموده است. اين بانك يكي از شعبه‌هاي مستقل بانك توسعه صادرات ايران است. در اكتبر سال گذشته، دفتر كنترل دارايي‌هاي خارجي وزارت خزانه‌داري آمريكا اين دو بانك را به اتهام تأمين و يا تلاش در جهت تأمين خدمات مالي مورد نياز وزارت دفاع ايران و لجستيك نيروهاي مسلح اين كشور - دو نهاد نظامي موظف به پيشبرد اهداف هسته‌اي ايران - تحت تحريم‌هاي مالي قرار داد.

دادستان نيويورك در ادامه با تكيه بر اطلاعات ارسالي به دفترش، تاسيس تعدادي كارخانه تحت تملك ايران در طول سه سال اخير در مناطق دور دست ونزوئلا را خطرناك و براي توليد مخفيانه سلاح مناسب مي‌داند، اگرچه بلافاصله اعتراف مي‌كند كه مدارك موجود براي شناسايي نوع فعاليتي كه در اين كارخانه‌ها انجام مي‌گيرد محدود و ناكافي است. اما با توجه به واقعه‌اي كه در دسامبر سال 2008 رخ داد، بايد نگران باشيم. در اين تاريخ، مقامات تركيه‌اي يك كشتي ايراني حاوي 22 كانتينر با برچسب "قطعات تراكتور " را متوقف كردند. اين كشتي عازم ونزوئلا بود اما در داخل كانتينرها مواد آزمايشگاهي لازم براي ساختن مواد منفجره بار زده شده بود. گفته مي‌شود كه در اين كانتينرها بشكه‌هايي نيز وجود داشت كه بر روي آنها برچسب "خطر " چسبانده شده بود. به نظر من، توقيف اين كشتي يك تصادف بود و بيشتر كشتي‌هايي كه با چنين موادي از بنادر ايران عازم ونزوئلا مي‌شوند با موفقيت به مقصد مي‌رسند.

وي با استناد به گزارش اخير سازمان‌هاي دولتي آمريكا، نرخ فساد در داخل دولت، ارتش و نظام قضايي ونزوئلا را بسيار بالا دانسته و همين امر را موجب تبديل شدن اين كشور به صورت يكي از مسيرهاي امن حمل و نقل كوكائين كلمبيا عنوان مي‌كند.

مورگنتائو مجددا با اشاره به اطلاعات جمع‌آوري شده توسط دفترش مدعي مي‌شود كه حاميان حزب‌الله در آمريكاي جنوبي سرگرم قاچاق مواد مخدر هستند!
وي بدون اينكه سندي درباره ارتباط حزب‌الله با قاچاق مواد مخدر ارائه كند، بر اساس گزارش سازمان‌هاي دولتي آمريكا دولت ونزوئلا را به حمايت از گروه "فارك "(FARC)، متشكل از مبارزان شورشي كلمبيا، متهم مي‌كند. نيروهاي ارتش كلمبيا در حمله‌اي كه به يكي از پايگاه هاي آموزشي نيروهاي فارك انجام دادند تعدادي موشك ضد تانك سوئدي كشف و ضبط نمودند. اين موشك‌ها در دهه 1980 توسط ونزوئلا خريداري شده بود. دولت سوئد معتقد است كه اين واقعه نشان‌دهنده نقض توافقنامه فروش اين موشك‌ها از جانب ونزوئلا است. زيرا طبق توافق‌نامه، ونزوئلا متعهد شده بود كه كاربر نهايي اين موشك‌ها باشد. توليد كننده سوئدي اجازه فروش اين موشك‌ها به كلمبيا را نداشته است. وزير كشور ونزوئلا، "طارق الايسامي "، با اصالت سوريه‌اي، اين اتهامات را يك "نمايش رسانه‌اي " خوانده و آنها را "قسمتي از برنامه تبليغاتي بر عليه مردم، دولت و نهادهاي ونزوئلا خواند. "

اين مقام قضايي آمريكا در ادامه اتهام‌زني‌هايش مدعي مي‌شود كه ايران در چند سال اخير طي اقداماتي فريبكارانه پولهايش را بدون اينكه شناسايي شوند در سراسر دنيا جابجا كرده و آنها را صرف خريد تجهيزات لازم براي توليد تسليحات هسته‌اي، موشك‌هاي دوربرد و مين‌هاي كنار جاده‌اي نموده است. به گفته وي، ونزوئلا داراي يك نظام مالي قوي است و ايران با كمك چاوز مي‌تواند از اين نظام مالي براي پرهيز از تحريم‌هاي اقتصادي بهره ببرد.

نويسنده با ادعاي اينكه ايرانيان، با كمك ونزوئلا، در حال انجام فعاليت‌هايي براي دور زدن تحريم‌ها هستند، آورده است: چرا هوگو چاوز تصميم گرفته درهاي كشورش را به روي مردمي بگشايد كه تاريخ و فرهنگ مشترك كمي با آنها دارد؟ زيرا به نظر من رژيم چاوز قصد دارد به قدرتي منطقه‌اي تبديل شود، همچنين اين رژيم در رهيافت خود براي رويارويي با آمريكا بسيار متعصب و مصمم است. پيش درآمد ديپلماتيك اوباما براي دست دادن با هوگو چاوز در نشست سران قاره آمريكا در ترينيداد و توباگو نمي‌تواند دليلي براي پايان يافتن تهديد ونزوئلا باشد. در حقيقت با توجه به زمينه‌هايي كه از چندين سال پيش چيده شده، هم اكنون در حال ورود به دوراني هستيم كه در آن ميوه‌هاي اتحاد بين ايران و ونزوئلا به ثمر خواهند نشست.

مورگنتائو با ابراز نگراني از اينكه دو تا از دشمنان ايالات متحده كه خود را "محور وحدت " ناميده‌اند، در حياط خلوت آمريكا با يكديگر در زمينه تكنولوژي هسته‌اي و موشكي همكاري كنند، به بزرگ‌نمايي توانايي‌هاي نظامي ايران در نيمكره غربي پرداخته و مي‌نويسد: دفتر من و ديگر سازمان‌هاي قضايي مي‌توانند تضمين نمايند كه پولشويي، كمك مالي به تروريسم و نقض تحريم‌ها ناديده انگاشته نخواهند شد و اينكه خاطيان و بانك‌هايي كه به ايران كمك مي‌كنند شناسايي شده و تحت تعقيب قرار خواهند گرفت. اما نظام قضايي آمريكا به تنهايي نمي‌تواند اين تهديدها را خنثي نمايد.

دادستان نيويورك در پايان تاكيد مي‌كند: افكار عمومي بايد از حضور فزاينده ايران در آمريكاي لاتين آگاه شوند. علاوه بر اين، آمريكا و جامعه بين‌المللي بايد راه‌هايي بيابند تا از طريق آن نظام بانكي ونزوئلا كنترل شده و تحت تحريم قرار گيرد. اگر در اين كار موفق نشويم دولت ايران، سازمان‌هاي دخيل در تجارت مواد مخدر و مرتبط با عناصر فاسد در دولت ونزوئلا و همچنين سازمان‌هاي تررويستي كه مورد حمايت آشكار ايران هستند، فرصت خواهند يافت تا به پولشويي مبادرت ورزند.