خبرگزاري فارس: معاون سياسي سابق وزارت خارجه آمريكا با اعتراف به اينكه جامعه جهاني عليه ايران متحد نيست، در نشست مركز بين‌المللي وودرو ويلسون درباره ايران، شش‌ راهكار را براي مقابله با ايران ارائه كرد. ‌به ‌گزارش خبرگزاري فارس، پايگاه اينترنتي "پومد " (Pomed) در گزارشي مبسوط، به بررسي سلسله مباحثاتي پرداخت كه در "مركز بين‌المللي وودرو ويلسون " (Woodrow Wilson International Center) برگزار شده و به بررسي مسائل مرتبط با ايران در يك‌سال گذشته و ديپلماسي ايالات متحده در قبال كشورمان اختصاص داشتند. در اين سلسله نشست‌هاي ضدايراني، دو كارگروه از كارشناسان به بحث و بررسي موضوعات مختلف در رابطه با ايران پرداختند. كارگروه اول، تحت مديريت "پروفسور شائول باخاش " (Shaul Bakhash) از دانشگاه جورج ميسون قرار داشته و اعضاي آن را "مايكل پوستل " (Michael Postl)، سفير پيشين اتريش در ايران و "نيكلاس برنز " (Nicholas Burns)، معاون سياسي سابق وزارت خارجه آمريكا و استاد كنوني دانشگاه هاروارد تشكيل مي‌دادند.

* جامعه جهاني عليه ايران متحد نيست

«نيكلاس برنز» معاون سابق امور سياسي وزارت خارجه آمريكا و استاد كنوني دانشگاه هاروارد در اين نشست با تأكيد بر اينكه تدوين يك راهبرد جامع در خصوص ايران امري مشكل است، مي‌گويد: ايران با چالش‌هاي متعددي مواجه است.
وي با تكرار ادعاي صهيونيستي حمايت كشورمان از تروريسم، ايران را متهم كرد كه به مردم خود ظلم كرده و با توسعه ظرفيت‌هاي هسته‌اي خود به خطري جدي براي جهان عرب، رژيم صهيونيستي، آسيا، اروپا و ايالات متحده بدل شده است.
برنز مدعي شد كه هرچند جامعه جهاني متفق‌القول بر اين باور است كه ايران نبايد به قدرتي هسته‌اي بدل شود و در ضمن غرب مدت‌هاست كه در مذاكره با ايران تلاش و جديت به خرج داده است اما "ما هميشه با نيروي دافعه از سوي دولت ايران مواجه شده‌ايم. "
اين مقام سابق وزارت خارجه آمريكا در اثناي سخنان ضدايراني خود اعتراف كرد كه "مهمترين مشكل اين است كه جامعه جهاني در مقابله با ايران به حد كفايت متحد نيست، چه در خصوص تحريم‌ها و چه در خصوص مذاكرات. "
اين مقام سابق آمريكايي كه از سخنانش نوعي سرخوردگي را مي‌توان احساس كرد با اشاره به تفاهم‌نامه معاوضه سوخت سه‌جانبه ميان ايران، برزيل و تركيه، آن را "توافقنامه‌اي تاسف‌برانگيز " خواند كه تلاش‌هاي آمريكا را در حوزه‌هاي مختلف به شكست مي‌كشاند.
وي اظهار داشت: "اين توافقنامه به احمدي‌نژاد در آستانه تحريم‌ها جان تازه‌اي بخشيد. "
برنز در حالي كه از موافقت خود با سياست‌هاي اوباما در خصوص ايران خبر مي‌داد تصريح كرد كه حركت انجام شده از سوي تركيه و برزيل نشانگر آن است كه اوباما از حمايت كافي از سوي ساير كشورهاي جهان بي‌بهره است.

وي در ادامه سخنراني خويش شش راهكار را پيش روي سياست‌گذاران ضدايراني آمريكا گذاشت كه عبارتند از :

1- تقويت ائتلاف بين‌المللي آمريكا عليه ايران:
وي مدعي شد كه لازم است هرگاه ايران با سازمان ملل يا ساير توافقات بين‌المللي مخالفت مي‌كند، اين مخالفت‌ها براي اين كشور نتايج ملموسي داشته باشد، لذا آمريكا بايد به يك ائتلاف قوي دست يابد كه بتواند توافقات پيشين و آتي را تعقيب كند.

2- ادامه تحريم‌ها عليه كشورمان:
هرچند كه از ديدگاه برنز تحريم راه‌كار همه مشكلات نيست اما مي‌تواند در چارچوب يك راهبرد كلان به كار آيد و ايران را به كشوري بدل سازد كه قانون‌شكن است.

3-حمايت بيشتر از مذاكره با ايران:
نيكلاس برنز كه از يكسو سخن از تحريم ايران مي‌گفت، از سوي ديگر خواستار آن شد كه از آنجا كه در طول تاريخ روابط آمريكا با ايران پس از انقلاب اسلامي هيچ‌گاه گفت‌وگوهاي مستمري ميان دو كشور انجام نشده، بهتر است آمريكا با ايرانيان بر سر ميز مذاكره بنشيند و از ابزارهاي ديپلماتيك حداكثر استفاده را ببرد.

4- آماده ساختن ذهن هم‌پيمانان غرب در منطقه در اين خصوص كه احتمال دارد ايران به قدرت نظامي بسيار بزرگي در خاورميانه بدل شود:
از نظر اين مقام سابق وزارت خارجه آمريكا، اين امر بايد همراه با ارائه كمك‌هاي نظامي - امنيتي باشد.

5- نگاه داشتن همه گزينه‌ها بر روي ميز:
وي در ادامه راهكارهاي خود خواستار آن مي‌شود كه آمريكا هرگز گزينه نظامي را كنار نگذاشته و نيم‌نگاهي نيز بدان داشته باشد.

6- حمايت از آنچه برنز ميليون‌ها ايراني آزادي‌خواه خواند، ششمين و آخرين راهكاري بود كه وي براي سياست‌گذاران ضدايراني كاخ سفيد مناسب مي‌ديد.

نيكلاس برنز در پايان سخنان خود مدعي شد: "ما به مراتب قوي‌تر از ايران هستيم و توان اعمال قدرتمان بالاتر است. سياستي صبورانه، قدرتمند و هوشمندانه براي پيروزي بر دولت ايران تنها راه درستي است كه پيش روي ماست. به همين خاطر است كه بايد راه‌ها را براي مذاكره همواره باز بگذاريم. "

از ديگر سخنرانان اين نشست «شائول باخاش» بود كه به طرح سؤالي در خصوص آنچه وي "اصلاح‌پذيري " نظام حاكم بر ايران مي‌خواند، پرداخت.
به گفته وي "تجربيات يك دهه گذشته مي‌تواند مطالبي را در خصوص شاخص‌هاي اصلي نظام حاكم بر ايران بيان كند. "

وي سپس از پوستل سفير سابق اتريش در تهران پرسيد كه به نظر وي آيا اعتراضات پس از انتخابات اخير رياست جمهوري ايران توانسته زمينه را براي اصلاح فرهم سازد كه پوستل در جواب وي مدعي شد: ميان جامعه ايران و نظام سياسي حاكم بر اين كشور شكاف بزرگي وجود دارد و حتي تلاش‌هاي آمريكا براي به ‌راه انداختن انقلاب مخملي در ايران مي‌تواند در كوتاه‌مدت منجر به انسداد مسير اصلاح شود.

سپس، باخاش از برنز معاون سياسي سابق وزارت خارجه آمريكا پرسيد كه آيا راهكارهاي وي بيان ديگري از همان راهبردهاي قديمي نيست كه برنز در پاسخ به اين سؤال با اشاره به جمله‌اي از "جورج ميچل " (George Mitchell) مبني بر اينكه "شايد 100 روز شكست بخوريم اما اگر تنها يك روز پيروز شويم كافي است " توضيح داد كه "بايد از تندروي پرهيز كرد... بايد ايرانيان را تحريم كرد، تحت فشار نظامي و اقتصادي قرار داد اما در عين حال راه را براي مذاكره بازگذاشت. "

در ادامه يكي از شركت‌كنندگان در اين نشست مي‌پرسد كه بهترين راه اعمال تحريم بر ايران چيست و در پاسخ به اين سؤال پوستل مي‌گويد كه اتحاديه اروپا خواستار آن است كه سازمان ملل تحريم‌هاي گسترده‌اي عليه ايران اعمال كند اما برنز با مخالفت با اين تز مدعي شد كه تحريم‌هاي سازمان ملل به تنهايي كفايت نخواهد كرد!